[nggallery id=3]

Ik was bijvoorbeeld vergeten dat er ooit een stuk metaal in mijn hand zat. Origineel maar pijnlijk, en tijdens een vakantiejob in een steenfabriek werd het me uiteindelijk teveel.

In examenperiodes had ik altijd briljante plannen (dacht ik), die uiteindelijk slechte examens tot gevolg hadden. Mezelf vereeuwigen in 3d bijvoorbeeld. Not done als je nog veel werk hebt. Maar voor mijn toekomstige kleinkinderen wil ik altijd wel wat moeite doen. Een opa in 3d, stel u voor!

Tijdens mijn eerste jaar op kot wilde ik persé het wereldrecord ‘grootste kankerstok ooit’ breken. We hadden contact opgenomen met het Guinness Book Of Records en ik hoor het ze nog zeggen: “Jaja meneer, wij sturen morgen de notaris.” Uiteindelijk hebben we tien uur gewacht, in het putteke van de winter op straat. Uit pure miserie werd de monstersigaret dan maar opgerookt. Als ik later longkanker krijg, weet ik alvast hoe dat komt.

Geen idee wat me ertoe bracht om een fotosoep te maken met een wesp, een drol met een vlag van Bush en een orka. Het heeft waarschijnlijk iets te maken met harpoenen en de pantoffels van de pastoor. De weg van God kent vele mysteries.

Een ietwat vreemde cover voor een schoolopdracht en later inzending voor een kortverhalenwedstrijd. Heel vreemd die fascinatie voor zeehonden, eekhoorns enzo. Het stemt tot nadenken.

En tot slot nog een foto van mijn eerste huwelijksnacht. Waar is de tijd..