De late ontdekking van New Moon

Mensen die me wat beter kennen, weten dat ik een enorme fan ben van Elliott Smith. Naar mijn mening een geniale singer-songwriter, met teksten en melodieën die door merg en been gaan. Tot mijn grote verrassing ontdekte ik vandaag dat er zes maanden geleden een nieuw album uitkwam.

Smith ging gebukt onder depressies en drugsverslavingen, wat zich vaak uitte in donkere teksten en een melancholische teneur. In 2003 trof zijn vriendin hem levensloos aan met twee messteken in de borst, en men vermoedt dat hij zelfmoord heeft gepleegd.

Tot zover enkele trieste weetjes. Gek genoeg geeft zijn muziek me vaak terug een positief gevoel. Even een plaatje opzetten tijdens het studeren bijvoorbeeld, en het besef groeit snel dat ik het niet zo slecht getroffen heb.

Het nieuwe luisterpareltje heet “New Moon” en bevat 24 onuitgegeven nummers die hij maakte tussen 1994 en 1997. In diezelfde periode brouwde hij mijn drie favoriete albums: “Roman Candle”, “Elliott Smith” en “Either/Or”.

Vol verwachting de eerste cd beluisterd en de eerste drie nummers zijn meteen raak. Geheel de stijl van mijn favorieten, en op het eerste gehoor minder afgeborsteld dan de laatste “From a basement on the hill”.

Ik heb voor jullie even het nummer “High Times” opgezocht. Of het aan mijn sinusitis ligt, weet ik niet, maar ik krijg er spasmodermie van. Op de website van Rolling Stone kan je terecht voor de gratis download.

[audio= http://basementbeatz.files.wordpress.com/2007/10/03-high-times.mp3]