Voor sommigen zeggen we alstublieft, voor anderen zeggen we sorry. Maar dit is briljant in elke zin van het woord.

Geniet mee van deze 5 minuten 21st century art!

en nog meer van deze fameuze tripstick:

Vergeet ook absoluut zijn youtube channel te bekijken als je honger nog niet gestild is.

Let op beste lezers, deze baby draagt geen helm! Dit moet wel de meest onverantwoorde ouder zijn in het universum… What has the world become. Ok, je zou denken; “Geen helm, da’s prima, maar for the love of God! Gullll! Wear a seatbelt!” Nee, serieus, heb je ooit al zo’n coole baby gezien? (uitgezonderd je eigen kind of petekind uiteraard)

Het zal hier even een sedtloze plaats zijn. De postbode heeft vandaag mijn subsidies voor Mars bezorgd en ik heb nog veel werk voor de boeg. Wat ik eigenlijk denk ik soms wel of niet of dan weer wel bedoel, overkruid met honingpoedels: mijn processorcapaciteiten zijn momenteel elders nodig.

Wij treffen elkaar in een al dan niet nabije toekomst! (Afhankelijk van jullie tijdsperspectief, dat spreekt voor zich.)

Zoals we in een van de vorige posts reeds konden zien gaat het bij live-interviews vaak heerlijk mis. Deze is getiteld: “Chairman cracks under pressure” en konden we jullie niet onthouden.

Let vooral op de eerste grandioze reddingsactie van deze ‘chairperson of the Finance Portfolio Committee’: “Niks gebeurd, niks gebeurd,…”

Ik voorspel dat secondes 10 tot 23 de komende week uren van Yves vertegenwoordigen. Man man man man man wat een miserie!

Niet verschieten als het design af en toe verandert als een dolgeslagen kameleon op sterk water. Ik ben wat prutserig vandaag. Definitief? Geen idee! Niet definitief? Geen idee! Tijd verspillen? Zeker en vast.

Soms is het niet gemakkelijk om aan je kinderen uit te leggen waarom de papa en de mama scheiden. Voor zo’n moeilijke momenten is er gelukkig Stephen Lynch.

Mijn zoon merkte gisteren nog op dat autopsie-uitstapjes hun glammer en glitter hebben verloren. De Kenny had tedekke gelijk.

Beste mensen: “Bloopers!”

Frank Dinges en Bob Saget must be spinning in their graves nu ik dit schrijf en jullie roepen alvast luidkeels: “Voorspelbaaaaaaaar… Onorigineeeeeel… Vooooooose… Heau-meauu!”.

*Friemelt aan zijn Dali-iaanse snorretje… Of zijn ze dan misschien toch iets minder voorspelbaar dan we gewend zijn? Ik zal eerlijk zijn; sommigen wel, anderen dan weer niet. Maar dat maakt ze niet minder heerlijk.

Nummer 5; Hahahahahaa… Een Spanjaard.

Nummer 4: “Oh, we’re still on the air?”

Nummer 3; Tot twee maal poe slaat de pech toe.

Nummer 2; De koning: Probeer op basis van dit beeld te voorspellen wat er staat te gebeuren alvorens je op play duwt. Wie het raadt krijgt een ijsje.

Nummer 1; Sorry, bij nader toezicht blijkt dit toch de koning te zijn…

Voor zij wiens honger nog niet gestild is: Subtiel & Mooi opgelost 

Bonus! Wow… En dan bedoel ik echt wel WOW! Deze kan ik jullie zeker niet onthouden.

Zoals Sedt al eerder gezegd heeft: “Man bijt hond blijft scoren!”

Deze week ben ik met onze Kenny en ons Jenny naar de Kerstmarkt gegaan. Het stak mij al dik tegen dat het zoveel geld kostte, maar de Jef van café de duiventil had gezegd dat het de moeite was.

WIj dus met de boot naar dat Broot-Grittanië (dat overigens niet zo groot is maar bon). Halverwege de boottocht begint de Kenny al ziek te worden. Overgeefsel op de autozetels. Niet tof. Toen al wist ik dat we geen chance hadden, en de fameuze Kerstmarkt trok vanzelfsprekend op niks.

Wij hebben daar uren aangeschoven meneer. Uren, wat zeg ik, uren! En uiteindelijk moesten wij dertig euro inkom betalen. 30 euro, wat zeg ik, euro’s! Toen dat stukske alcoholieker van een Kerstman nog eens twaalf euro vroeg, was de maat meer dan vol.

Pats. Die Kerstman en die tien elfkes allemaal een klopper op hun frater.